'The Truth About Killer Dinosaurs'; een nogal gewaagde titel voor een programma waarin de conclusies hooguit hypothetisch genoemd kunnen worden.
Het onderzoek dat hierin wordt verricht bestaat er immers uit om zo goed mogenlijk de vechtkwaliteiten van de uitgestorven dieren na te bootsen en dan te kijken
wie er zou winnen als ze met mekaar slaags zouden raken. Zo zien we hoe - waarschijnlijk - een gevecht tussen Triceratops en Tyrannosaurus zou eindigen, kunnen we
zien hoe een Ankylosaurus glansrijk zou winnen tegen Tarbosaurus en hoe diezelfde Ankylosaurus een Velociraptor weg zou meppen als een tennisser een tennisbal.
We zien hoe een stalen Tyrannosaurus robot een autotje in elkaar beukt, hoe de machtige killerclaw van Velociraptor genadeloos wordt afgebroken op een onvergevende
krokodillenhuid en hoe een Ankylosaurus met zijn knots korte metten kon maken met alles wat hij tegen zou komen.
De animaties - je zat vast te wachten waarneer ik er over zou beginnen - zijn niet van topkwaliteit, wat op zich wel jammer is, zeker als je nagaat dat het programma
uit de zelfde stal komt (De BBC) als het fabelachtige WWD. Maar aangezien het programma maar voor een deel bestaat uit scenes met geanimeerde dinosauriėrs is dat minder storend
dan in een serie zoals bijvoorbeeld Dinosaur Planet. In dit programma is er afwisseling tussen de scenes met CGI
dinosauriėrs en de onderzoeks scenes, waarin we de hedendaagse verwanten van dinosauriėrs bestuderen of een gevecht aanschouwen tussen een T-rex en een Mini Cooper,
terwijl dit alles van deskundig commentaar wordt voorzien door Bill Oddie, die de show presenteert.
Na eerst Walking With Dinosaurs gezien te hebben met Nigel Marven als presentator, en daarna Walking With Cavemen dat gepresenteert werd door Robert Winston, is mijn
eerste indruk over deze Bill Oddie dat hij zeer drukke en chaotische verschijning op het witte doek is. Maar ik denk dat het een kwestie van wennen is, korte tijd
later merkte ik het al niet eens meer.
Er is nog één aspect van het programma dat ik wil bespreken, voor deze recensie er al weer op zit, en dat houdt verband met waarom ik zoveel liever naar programma's kijk
van de Engelse BBC dan naar die van Amerikaanse zenders. Als onderdeel van het onderzoek naar Velociraptor neemt Bill Oddie de kijker mee naar het huis van een fossielenexpert,
alwaar ze overeenkomsten tussen de dinosauriėr en vogels bespreken. En dat doen ze aan tafel tijdens het eten van een gebraden kippetje! Terwijl ze het gerecht uit elkaar
scheuren bespreken ze de anatomie van de kippenbotten en leggen uit hoezeer die lijken op de fossielen van Velociraptor. En dat vind ik nu geweldig, zulke prachtige huiselijke
kneuterigheid kun je uitsluitend in een Brits programma vinden, bij Amerikanen hoef je daar niet mee aan te kloppen.
Beoordeling:
(8) Mits je in gedachten houdt dat de conclusies uit het verhaal met een korreltje zout mogen worden genomen is het best wel een aardig programma en je kan er wat van leren.