| Classificatie | Vindplaats | grootte 1 blok= 25 X 25cm | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
|

Dit is een van de best bewaarde dinosaurussen van de vroege neoceratopidae. Al in 1992 gevonden door een Chinese-Japanse expeditie, maar pas in 1997 door Dong en Azuma beschreven. In 2003 hebben Hai-Lu You and Peter Dodson na een grondige bestudering een geheel nieuwe beschrijving van deze plantenetende dinosaurus wereldkundig gemaakt in het wetenschappelijk tijdschrift; Acta Palaeontologica Polonica.
Zij kwamen tot de conclusie dat de neoceratopidae in twee aparte groepen verdeeld konden worden. In Noord-Amerika had je de ceratopsoidea, en in Azië de protoceratopidae. De beide groepen zijn waarschijnlijk geheel op hun eigen continent geëvolueerd omdat zij alleen op die continenten gevonden worden. Hiermee is Archaeoceratops een belangrijke schakel in de zoektocht naar de evolutie van basale neoceratopsians.
Archaeoceratops was een kleine (0,9 - 1 meter lange) dinosaurus met een kleine beginnende frill. De premaxilla bezat nog steeds tanden, dit in tegenstelling tot latere ceratopsiden. Er zijn twee exemplaren van deze dinosaurus gevonden
IVPP V 11114, een bijna complete schedel met onderkaak, gedeeltelijke wervelkolom en een gedeeltelijke heup.
IVPP V 11115, een iets kleiner exemplaar waarvan een gedeeltelijke wervelkolom bewaard is gebleven waaronder een bijna complete staart, een gedeeltelijke heup, gedeelte van de benen en een complete voet.
De schedel van Archaeoceratops is driedimensionaal gefossiliseerd, en is alleen aan de linkerkant een beetje ingedrukt. De lengte van de schedel van de tip van de snuit tot aan de quadrato jugal is 145 mm, tot aan de squamosal 175 mm.
Acta Palaeontologica Polonia 48, 2003

© J. Arts