Big Al
Deze Allosaurus werd in 1991 in Wyoming (VS) gevonden in de welbekende Morrison formatie en is 95% compleet. Ook waren de beenderen nog gearticuleerd, dit wil zeggen dat ze nog steeds op de anatomische posities lagen zoals ze 145 miljoen jaar geleden bij het dier gezeten hebben. Big Al lag in een rivierbedding maar omdat de beenderen niet verspreid zijn zal de stroming niet sterk zijn geweest. Het is zelfs waarschijnlijk dat Big Al in een periode van droogte is gestorven toen de rivierbedding geheel opgedroogd was. Big Al's naam komt van de compleetheid van zijn botten en niet omdat hij zo groot was want met zijn 7,62 meter was hij niet eens volgroeid. Het is waarschijnlijk een van de bekendste dinosaurussen, niet alleen omdat het een Allosaurus is maar omdat het "Big Al" is! Er is zelfs een aparte aflevering van "Walking with dinosaurs" van de BBC aan gewijd. Wat is er dan zo speciaal aan deze dinosaurus (MOR 693)? Toen het skelet helemaal vrij geprepareerd was bleek Al niet minder dan 19 verwondingen te hebben opgelopen in zijn jonge leven en omdat ze allemaal tekenen van herstel vertoonden was geen enkele van deze verwondingen of ziektes de directe doodsoorzaak.
De wetenschap die zich met deze zaken bezig houdt heet paleopathologie, en bestudeerd ziektes (aangeboren, besmettelijk, traumatisch, giftig, hormonaal/metabolisch, gezwellen en onregelmatigheden) bij fossiele beenderen. Deze abnormaliteiten weerspiegelen het leven zelf omdat zij zijn ontstaan tijdens het leven van een dier en zo inzicht geven in het gedrag van dieren.
Beenderen van Big Al die abnormale beendergroei vertoonden of sporen van breuk of ziektes werden vergeleken met normale (gezonde) beenderen. De beenderen van Big Al laten sporen zien van trauma, infecties, trauma en infecties en van afwijkingen. Er zijn er 19 gevonden die hieronder staan vermeld. Als je met de muisaanwijzer over de tekening beneden gaat verschijnen de corrisponderende nummers en pijlen.
| Pathologies gevonden bij Big Al |
| 01) dorsal rib 3 |
11) chevron 2 |
| 02) dorsal rib 4 |
12) linker gastralia (niet getekend) |
| 03) dorsal rib 5 |
13) rechter schouderblad |
| 04) dorsal rib 6 |
14) rechter vingerkoot I-1 |
| 05) dorsal rib 14 |
15) rechter teenkoot III-1 |
| 06) nekwervel 6 |
16) linker teenkoot II-3 |
| 07) rugwervel 3 |
17) middenvoetsbeentje III |
| 08) rugwervel 8 |
18) rechter middenvoetsbeentje V |
| 09) rugwervel 3 |
19) linker darmbeen |
| 10) staartwervel 2 |
|
© J. Arts
Samenvattend
Het leven van een theropode dinosaurus was niet eenvoudig, er zijn veschillende breuken (die weer geheeld zijn) gevonden waaronder ribbreuken. Big Al had niet minder dan 11 botbreuken opgelopen, natuurlijk niet geheel onverwacht bij een roofdier. De eerste breuk die Big Al opliep was een staartwervelbreuk. Dat dit zijn eerste breuk was is te zien aan de botgroei die na de breuk is ontstaan, hoe meer van deze herstelgroei te zien is hoe langer geleden het is gebeurd. Daarna volgden nog een armbreuk en verscheidene ribbreuken. De ergste breuk die Big Al heeft opgelopen was de breuk van zijn teen, en de infectie die daarop volgde. Dit moet een zeer pijnlijke verwonding zijn geweest die hem belette om zelfstandig te jagen. Big Al was op ongeveer 87% van zijn volwassen lengte en dus nog niet geheel volgroeid.
Allosaurussen waren waarschijnlijk immuun voor infecties die ze opliepen in hun beenderen, waarschijnlijk doordat ze de infectie inperkten. Big Al had dus een zeer vervelende infectie in zijn rechter teenkoot (zie pijl, rechts) opgelopen na een breuk van dit teenkootje. Deze infectie was niet direct dodelijk maar zal hem tijdens het lopen en dus ook de jacht veel hinder hebben gegeven. Indirect kan deze verwonding zijn dood betekent hebben, vooral als hij in een droge periode moest zien te overleven en niet goed op zoek kon gaan naar vers drinkwater.
Bron: Rebecca R. Laws, BBC