© J. Arts, based on original artwork of Bill Parsons
15 november 2001
Hanwulosaurus, een ankylosauride dinosaurus gevonden in het autonome noordelijke deel van China, Binnen Mongolië bestaat uit een complete schedel, een paar dijbenen, ellepijp, twee scheenbenen, wat wervels en ribben en bepantserde platen. Zijn lengte wordt geschat op negen meter maar de officiele bescrijving moet nog plaatsvinden.
15 november 2001
Jiangshanosaurus lixianensis, is alweer een nieuw genus van een sauropode dinosaurus gevonden in China, behorende tot de Titanosauridae. Dit specimen werd blootgelegd door de chinese paleontologen Wei Feng, Wu Wei-Tang and Kang Xi-Min in de Jiangshan provincie en stamt uit het Albian (112.2 - 98.9 mjg). De steenlagen werden gedateerd op 105 miljoen jaar oud. Het is de eerste titanosauride sauropode die in China is gevonden.
15 november 2001
Twee gedeeltelijke skeletten van een therizinosauride dinosaurus zijn gevonden in de Iren Dabasu formation van Mongolië. Neimongosaurus yangi gen. et sp. nov. is de eerste therizinosauride dinosaurus waarvan het grootste gedeelte van de wervelkolom en de grotere beenderen van een enkel individu is gevonden. Kenmerkende skeletkenmerken van deze nieuwe species zijn onder andere de circulaire fossa (openingen) onder de zijwaartse uitgroeisels van de voorste staartwervels, een spaakbeen met een gezwelachtige uitgroeing, proximale voetbeenderen met een goed ontwikkeld uiteinde, het scheenbeen met een fibulaire kam. Neimongosaurus heeft enkele eigenschappen die niet bekend zijn van andere therizinosauride dinosaurussen maar wel bij verder ontwikkelde maniraptoren voorkomen zoals pneumatische wervels. Vooral de lange nek en korte staart wijzen op een nauwe verwantschap van Therizinosauriërs en Oviraptorosaurussen.
15 november 2001
Nieuw materiaal van Mamenchisaurus hochuanensis, onlangs gevonden in China (Zigong) laat zien dat de achterste staartwervels aan elkaar zijn vergroeid en verlengd. Zij hebben een hanenkam-achtige vorm, dit in tegenstelling tot de hamervorm die wordt gevonden bij Shunosaurus en Omeisaurus.
10 oktober 2001
Het Queensland museum heeft de vondst van de tot nu toe grootste dinosaurus van Australië bekend gemaakt. De sauropode dinosaurus heeft zo'n 95 miljoen jaar geleden door wat nu Queensland heet gelopen. de bijnaam die aan deze dinosaurus is gegeven is Elliot. Dit is dus geen soortnaam maar echt een bijnaam zoals bijvoorbeeld de tyrannosaurussen Sue en Stan. De precieze lokatie waar Elliot is gevonden is niet bekend gemaakt omdat nog niet alle beenderen zijn uitgegraven. Men hoopt dat dit het meest complete skelet van een sauropode uit Australië zal worden maar dat is pas met zekerheid te zeggen als alle beenderen zijn blootgelegd. Tot nu toe is een dijbeen, wat ribben en het achterste gedeelte van de rugwervel gevonden. Aan de hand van het dijbeen wordt de lengte van de dinosaurus op 16 tot 21 meter geschat met een heuphoogte van 4 meter. Alle tot nu toe gevonden beenderen lagen aan de oppervlakte, maar de paleontologen denken dat er meer beenderen onder het oppervlak op ontdekking liggen te wachten zoals de bij deze dinosaurussen zo fragiele schedel. Een grootschalige opgraving is gepland voor het midden van 2002.
13 augustus 2001
Tot nu toe waren er alleen dinosporen uit Zwitserland bekend van het Trias en het late Jura maar nu heeft een team van "the Natural History Museum Basel " onder leiding van Christian Meyer bekendgemaakt dat zij sporen van het vroege Krijt hebben gevonden in de Alpen. De nieuwe lokatie ligt bij de plaats Beckenried in een verlaten steengroeve op de oever aan het meer van Luzern (Vierwaldstätter See). Er zijn drie loopsporen gevonden met een lengte van zo'n 30 meter op een stuk kalksteengrond met een stijgingspercentage van 45º. Het is alleen te bereiken door te klimmen. Voor het in kaart werd gebracht op een alpinistenmanier werd het gefotografeerd uit een helikopter. Van de beste voetafdrukken en van een voetspoor zijn afdrukken genomen. Er zijn meer dan 200 voetafdrukken gevonden van ornithopode dinosaurussen, waarschijnlijk Iguanodonten. 3 sporen kunnen tot zo'n 25 a 30 meter worden gevolgd. De lengte van de voetafdrukken (28 tot 35 cm: gemiddeld 30 cm) duiden op een 5 to 6 meter lange dinosaurus met een heuphoogte van 1.80 tot 2.00 meter. Zij bewogen zich relatief rustig voort met een snelheid van 2 to 3.8 km/h. Een spoor laat hand en voetafdrukken zien wat op een vierbenige voortbeweging duidt. De kalksteenlaag behoort tot de Schrattenkalk Formation en werd gedateerd door middel van foraminifera (late Aptian 121-112.2 mjg).
comm. Ch.Meyer03 juni 2001
In het zuiden van Patagonië (Argentinië) zijn door mijnwerkers 2 nesten met eieren van dinosaurussen gevonden. Het gaat om zo'n 70 miljoen jaar oude eieren van sauropode dinosaurussen. Ze hebben een diameter van 25.4 tot 28 cm. In december 1998 werd in Patagonië een heel veld met eieren gevonden waarvan sommige zelfs nog embryo's bevatten.
Zie ook: Sauropode eieren uit Argentinië
19 juni 2001
In New Mexico (Verenigde Staten) zijn twee belangrijke nieuwe dinosaurussen ontdekt. Een exemplaar (40-50% compleet) is een vreemde theropode dinosaurus die tot de Therizinosauridae behoort. Dit zijn wel heel vreemde theropoden want zij zijn geen vleeseters maar tot planteneters geëvolueerde theropoden. De onofficiëele naam is Nothronychus en betekent zoveel als 'Luiaard klauw' vanwege de grote klauwen aan zijn hand (10cm). Deze werd niet zozeer gebruikt om prooidieren mee aan te vallen maar eerder om mee te graven of iets dergelijks. De precieze functie van die zeer grote klauwen is nog niet duidelijk.
Dit is de eerste therizinosauride dinosaurus die buiten Azië is gevonden hoewel er berichten circuleren dat Phill Currie een hersenpan heeft gevonden die aan deze groep dinosaurussen wordt toebedacht en Dale Russel een astragalus (voetbeen).
Volgens de paleontologen Jim Kirkland en Doug Wolfe leefde Nothronychus in een moerasachtig bosgebied ongeveer zoals de hedentendaagse Bayous in Loisiana en was ongeveer 4.5 tot 6 meter lang en zal een ton hebben gewogen.
De andere gevonden dinosaurus is een nog niet benoemde coelurosauriër van zo'n 2 meter lengte.
Er wordt in de kranten melding gemaakt van gevederde dinosaurussen maar er zijn geen veerafdrukken gevonden. Wel is het zo dat er in China therizinosauriërs zijn gevonden met veerafdrukken en ook van kleine coelurosauride dinosauriërs, dus wordt aangenomen (niet ten onrechte vind ik) dat deze dinosauriërs ook gevederd zullen zijn geweest. Alleen omdat zij gevonden worden in een steensoort waarin geen veerafdrukken fossiliseren wil dit niet zeggen dat zij geen veren hebben gehad.
26 mei 2001
In Brazilië is (volgens de paleontoog Jorge Ferigolo) de oudste tot nu toe ondekte dinosaurus gevonden. Het dier moet zo'n 240 - 235 miljoen jaar geleden geleefd hebben. Daarmee zou hij iets ouder zijn dan Herrerasaurus en Eoraptor. Het is een carnivore dinosaurus met een schedel van ongeveer 30 cm, en een lengte van meer dan twee meter. Er zijn twee schedels gevonden en nog andere beenderen. Deze dinosaurus heeft dus waarschijnlijk kort na het ontstaan van de dinosaurussen geleefd, een periode waar nog niet zo heel veel over bekend is. Deze vondst kan dan ook waardevolle informatie opleveren over de evolutionaire ontwikkeling van thecodont-achtige reptielen naar dinosaurussen. Paleontoloog Jorge Ferigolo denkt over een jaar zijn beschrijving van het dier te kunnen publiceren hoewel het onderzoek dan nog niet afgerond zal zijn. Pas na publicatie valt een naam voor deze dinosaurus te verwachten. De dinosaurus is gevonden in de provincie Rio Grande de Sul in het zuiden van Brazilië. In deze regio is vorig jaar ook een voorloper van T-rex ondekt. Dit is toch een vruchbaar gebied voor paleontologen want het zuiden van Brazilië en het noorden van Argentinië staan bekend om de buitengewone (en zeer oude) vondsten.
10 mei 2001
Een tot nu toe onbekende voorouder van T-rex is op het britse eiland Ilse of Wight ontdekt. Zijn resten zijn ongeveer 120 miljoen jaar oud dus zo'n 55 miljoen jaar ouder dan zijn beroemde nazaat Tyrannosaurus rex. Met een lengte van ongeveer 4.5 meter is hij natuurlijk wel een stuk kleiner dan de 11 tot 12 meter van T-rex. De naam die aan deze dinoaurus is gegeven is Eotyrannus lengi, en betekent 'vroege tiran', en lengi komt van de ontdekker van dit skelet; Gavin Leng.
Matin Hunt de curator van het museum waar de resten worden ondezocht vindt dit een belangrijk stuk uit de puzzel van de evolutie van T-rex. Het is een 'missing link' en we dringen de tijd van het ontstaan van deze groep dinosaurussen die tot de beroemde T-rex leidden verder terug.
De eerste beenderen werden al in 1997 gevonden en het heeft dus vier jaar geduurd om de hele site af te graven en de beenderen te bestuderen. Het blijkt dat 40% van het skelet is teruggevonden en dat is genoeg om met zekerheid te zeggen dat het een geheel nieuw genus is. Eotyrannus is het compleetste en wereldwijd belangrijkste carnivore fossiel uit deze tijd en geeft ons informatie over de verspreiding en diversiteit van dinosaurussen in Europa.
De latere tyrannosauriden hadden zeer grote schedels en erg kleine armen en vertrouwden op hun sterke gebit om prooidieren te doden. Eotyrannus, hoewel kleiner, had een soortgelijke schedel, schouder en ledematen. Het moet een snelle beweeglijke roofdinosaurus zijn geweest die voornamlijk op Valdosaurus en Hypsilophodon zal hebben gejaagd die beiden ook op dit eiland zijn gevonden. Darren Naish van de University of Portsmouth, die samen met vier anderen de resten van deze dinosaurus onderzoekt denkt dat Eotyrannus ook verwant is met Velociraptor, de 1.80 meter lange uit het midden Krijt stammende dinosaurus die door Jurassic Park zo beroemd is geworden. Dit is dus niet het geval: Dit is een verkeerde intepretatie van wat Darren Naish heeft gezegd. Volgens Naish lijkt Eotyrannus oppervlakkig gezien meer op Velociraptor met zijn lange armen en zijn lange met klauwen voorziene handen dan op T-rex. Maar zij zijn NIET erg nauw verwant. Zijn smalle schedel, lange armen en grote klauwen leken veel op die van Eotyrannus. De schedel van Eotryrannus was groter dan die van Velociraptor en hij was zeker kleiner dan T-rex maar mogelijk zijn ze (de tyrannosauriden) allemaal afstammelingen van een kleine op Velociraptor lijkende dinosaurus uit de Jura.
In China is weer een nieuwe gevederde dinosaurus gevonden, morgen 26 april 2001 om 14.00 lokale tijd zal de vondst bekend gemaakt worden. Kijk daarom morgen op de volgende link.
dinobirdIn het noordwesten van China zijn honderden voetsporen van dinosauriërs gevonden. Het zijn sporen van in ieder geval 4 verschillende diersoorten. Zoals zo vaak wordt hier vermeld dat het de grootste voetafdrukken ooit gevonden zijn maar krantenberichten zijn in deze gevallen niet altijd serieus te nemen. Een van de voetafdrukken was bijna 1.22 meter lang en meer dan 91 centimeter breedt. Als dit de grootste afdruk is die is gevonden dan zijn er in Europa in ieder geval nog wel grotere bekend. Volgens Zhao Xijin, een van de onderzoekers van de sporen, zijn er ook duidelijke sleepsporen van de staart te zien. Dit is opmerkelijk omdat dinosauriërs hun staart horizontaal hielden en deze raakten de grond dus normaal gesproken niet. Er zijn meer berichten bekend van dinosporen met sleepsporen van staarten maar dit zijn zeer zeldzame gebeurtenissen. Er wordt nu over gespeculeerd waarom een dinosaurus zijn staart over de grond zou slepen en de meningen lopen uiteen van een gewond dier dat in zijn staart is gebeten tot een dier dat zich opricht om de omgeving beter te kunnen zien en dan op zijn staart rust.
De onderzoekers van deze chinese vindplaats hebben verder nog gemeld dat het waarschijnlijk een stel planteneters zijn geweest achtervolgd door een paar vleeseters.
© J. Arts, based on original artwork of Bill Parsons
© J. Arts
Microraptor vangt een insect, Microraptor zelf is zo'n 50cm lang maar dat is inclusief zijn staart van 24cm.
De nieuw ontdekte Chinese dromaeosauride dinosaurus Microraptor zhaoianus vertegenwoordigt mogelijk de meest vogelachtige dinosaurus en is tevens de kleinste volwassen dinosaurus die tot nu toe is gevonden, het dier leefde waarschijnlijk gedeeltelijk in bomen. Het was een tweebenige predator met een lange rechte duidelijke dinosaurus staart van 24 cm lengte, welke eerder aan het publiek werd vertoond, gelijmd aan het skelet van een voorheen onbekende vogel om er zodoende de vogel-dinosaurus van te maken die luisterde naar de naam Archaeoraptor totdat de fraude werd ontdekt. Het eigenlijke lichaam van Microraptor zhaoianus was slechts 18 cm lang, de voorheen gevonden kleinere dinosaurus fossielen waren van jonge dieren.
Het fossiel werd ontdekt in de Yixian [Jiofutang] Formatie (Vroege Krijt/Albian)in de Chinese provincie Liaolang. De fusie van de wervels en andere skelet eigenschappen tonen aan dat dit dier volwassen was. Microraptor had lange dunne draadige en vederachtige bedekkingen die overeenkomst vertonen met die van eerdere vondsten van andere dinosaurussen in het zelfde gebied. Deze vederachtige indrukken zijn het best bewaard gebleven in het gebied rond de femur en hebben een gemiddelde lengte van 25 tot 30 mm.
De meer vogelachtige tanden, het Rahonavis -achtige ischium en het kleine aantal staartwervels van Microraptor zijn uniek voor dromaeosauriden en verbeteren ons inzicht in de morfologische overgang naar vogels.
Het fossiel is niet compleet, het bovenlichaam, de nek en delen van de voorbenen zijn niet gevonden. De structuur van de voeten duidt er op dat Microraptor in staat was om in bomen te klimmen en kan daardoor de eerst bekende in bomen levende dinosaurus zijn. Dit kan weer bijdragen aan de oplossing van de vraag hoe op de grond levende dinosaurussen het luchtruim kozen. De bijna complete gearticuleerde voet toont eigenschappen zoals een achterwaarts gerichte digit I, smalle en achterwaarts gekromde klaauwen en lange teenkoten welke vergelijkbaar zijn met die van vogels.
Bronnen
 |
Italiaanse paleontologen hebben een nieuwe Midden Sinemurian (Vroege Jura) theropode geindentificeerd. Het dier was 8 meter lang en 4 meter hoog en bezat een vorkbeen, een adaptatie waarvan sommigen denken dat het de latere vlucht bij vogels mogelijk maakte. De scherpe tanden van deze dinosaurus waren meer dan 7 cm lang. De fossiele resten werden gevonden in een Noord Italiaanse kalksteengroeve. De dinosaurus kreeg de voorlopige naam “Saltriosaurus” mee, naar de naam van de kalksteengroeve. Volgens een van de onderzoekers, Cristiano Dal Sasso van het Natuur Historisch Museum van Milaan is “Saltriosaurus” de oudst bekende drievingerige dinosaurus. “Er zijn anatomische kenmerken die typisch zijn voor meer ontwikkelde vleesetende dinosaurussen”, zei hij. Voor deze ontdekking was de oudst bekende dinosaurus met deze anatomische kenmerken Cryolophosaurus een vleesetende dinosaurus die door een Amerikaanse expeditie werd gevonden op Antarctica. Verder onderzoek zal worden uitgevoerd door het Museo di Storia Naturale di Milano.
08-10-2000
Jack Horner verbonden aan het Museum of the Rockies in Bozeman, Montana, VS en zijn vrouw Celeste ontdekten in Montana vijf skeletten van tyrannosauriden op een vindplaats. Een van de vijf is mogelijk een nieuwe soort, dit specimen werd gevonden door Horners vrouw Celeste en kreeg de onofficiele naam, "C. rex" (Celeste rex). "Het feit dat we zovele skeletten op een plek vonden kan er op duiden dat tyrannosauriden veel vaker voorkwamen dan we tot nu toe dachten, of dat we extreem veel geluk hebben gehad." zei Horner. De skeletten zijn vermoedelijk 10% groter dan het skelet van Sue dat in Zuid-Dakota werd gevonden en werd verkocht voor 8,36 miljoen dollar aan het Field Museum of Natural History. Deze verbazingwekkende vondst werd echter op overheidsgebied gedaan en behoort daarom toe aan de bevolking van de VS. De Horners zijn van plan om in de komende zomer in samenwerking met het Museum of the Rockies, de University of South Dakota, de University of California in Berkeley en andere instituten de vondsten uit te graven. Volgens Horner zouden de nieuwe vondsten paleontologen kunnen helpen om de ontwikkeling van de tyrannosauriden over miljoenen jaren beter in kaart te brengen. "Misschien zijn we in staat te zien hoe zij hun armen verloren.... of kunnen we hun vermogen om hard te lopen zien afnemen door de tijd," zei hij, "gegevens die heel interessant zijn."
Bron MSNBC
29-08-2000
In de Maastrichtse Yuliangze formatie van China hebben wetenschappers een unieke vondst gedaan, een Lambeosaurine schedel. Tot nu toe waren dergelijke schedels nog niet gevonden in China. De gedeeltelijke schedel is het holotype van Charonosaurus jiayinensis en is beschreven in de Comptes Rendus van de Academy of Sciences 330: 875-882, Parijs, door Godefroit, Zan and Jin. Het grootste deel (maar niet alles) van de kam is afgebroken maar de overblijfselen vertonen een duidelijke gelijkenis met die van Parasaurolophus. Naast het holotype is er veel los skelet materiaal gevonden in een beenderbed. De auteurs hebben een Parasaurolophusachtige skeletreconstructie getekend in hun werk. In een cladogram verschijnt Charonosaurus als de zustergroep van Parasaurolophus, en deze twee genera vormen tesamen een zustergroep van een clade waarin Corythosaurus, Hypacrosaurus, en Lambeosaurus geplaatst zijn. Deze grotere groep is zustergroep van de hadrosauridae etc. Bron: G. Olshevsky
23-08-2000
Onderzoekers van de Universiteit van Ferrara hebben 60 voetafdrukken gevonden in een afgelegen gebied van zuidelijk Italie. Zij denken dat deze afdrukken zijn gemaakt in het Vroege Krijt door een iguanodon. De drie-vingerige voetafdrukken, sommige ongeveer 45 cm lang, zijn gevonden in een grot nabij San Giovanni Rotondo in de zuidoostelijke regio van Puglia. Volgens de onderzoekers suggereert deze vondst dat Italie eens verbonden was met Afrika.
Voor hun ontdekking was volgens de conventionele theorie wat nu het zuiden van Italie is ooit een archipel van kleine eilanden geweest. De leider van de onderzoekers professor Alfonso Bosellini zei echter dat grote aantallen van dinosaurussen van dit formaat niet konden hebben bestaan op zulke kleine eilanden en dat de voetafdrukken vergelijkbaar waren met eerder ontdekte in Noord Afrika.
11-08-2000
J.M. Rensberger een onderzoeker verbonden aan het Burke Museum voor Natuurlijke Historie en Cultuur van de Universiteit van Washington, en M. Watabe van het Hayashibara Museum voor Natuurlijke Wetenschappen in Okayama, Japan, hebben overeenkomsten gevonden in botstructuren welke er op wijzen dat vogels inderdaad ontstaan zijn vanuit een groep binnen de dinosaurussen. Zij maakten hun vergelijkingen door gebruikmaking van fossiele dinosaurusbeenderen die zijn verzameld in de Gobi woestijn van China en van de Hell Creek Formatie in Montana (Verenigde Staten van Amerika).
De onderzoekers gebruikten ongeveer 550 deelsecties van de beenderen als monsters, deze monsters waren slechts enkele micrometers dik en werden onderzocht onder een microscoop. Volgens Rensberger maakte het grote aantal monsters het mogelijk iets meer te begrijpen van de onderscheid van de variatie binnen een bepaalde soort waardoor het gemakkelijker werd conclusies te verbinden aan de vergelijkingen tussen bepaalde species. De studie is gepubliceerd in het Augustus (10) nummer van het blad Nature.
Na de observatie van het gedetailleerde structurele bewijs dat de vogels afstammen van dinosaurussen, (en in het licht van het bewijs dat structuur van dinosaurusbot overeenkomt met de histologie van zoogdieren) concentreerde de discussie over de fysiologie van dinosaurussen en Mesozoische vogels zich op de bothistologie . Het grootste deel van deze microstructurele informatie concentreerde zich op eigenschappen die betrekking hadden op de kanaalvaten. Alhoewel er verschillen binnen dergelijke structuren zijn waargenomen bij moderne gewervelde kwamen de fijnere structuren minder onder de aandacht.
De onderzoekers leveren bewijs voor de stelling dat de "canaliculi"(de submircometrische kanalen die beencellen en kanaalvaten verbinden) en het collageen weefselbundels in beenderen verschillend zijn georganiseerd onder bepaalde dinosaurus groepen. Ornithomimide dinosaurussen lijken door deze "canaliculi" meer op vogels dan op zoogdieren. In de kanaalstructuur en tot op zekere hoogte ook binnen de samenstelling van de weefselbundels lijken ornithischiërs meer op zoogdieren. Deze verschillen in zowel de canalicularische en lamélate structuren zijn vermoedelijk de oorzaak van de verschillen in het proces en de snelheid waarmee bot wordt gevormd. "Momenteel staan de coelurosauriers gezien hun botstructuur het dichtst bij vogels. "Dat betekent niet automatisch dat het bewijs is geleverd dat vogels afstammen van de dinosaurussen" zei Rensberger "Maar te oordelen naar de gegevens die we tot nu toe onder ogen hebben gehad lijkt dat wel een logische conclusie".
Een reconstructie van Santanaraptor placidus werd onlangs door een groep wetenschappers in Rio de Janairo onthuld. Santanaraptor placidus waarvan de beenderen werden gevonden door een team paleontologen onder leiding van Alexander Kellner, een professor van 'The Federal University of Rio de Janeiro', die de beenderen vond in 1991 tijdens opgravingen in Ceara state, zo'n 1800 km ten noordoosten van Rio de Janairo is een carnivore dinosaurus ter grootte van een herdershond. De fossiele beenderen waren in zeer goede conditie, "Het materiaal is perfect, het is alsof het pas gisteren is begraven", zei Kellner en, "Ik wou alleen dat we meer van het dier hadden gevonden". Zijn team heeft echter alleen de twee benen en gedeeltes van de heup en staart kunnen blootleggen. Zij konden een reconstructie van het gehele dier maken door naar gelijksoortige dinosaurussen te kijken met ongeveer dezelfde botstructuur en een gelijkwaardige evolutionaire ontwikkeling. Santanaraptor leefde in een tijd dat Zuid-Amerika zich begon af te scheiden van Afrika. Hij was ongeveer 76,25 cm hoog en had een lengte van kop tot staart van zo'n 1,83 meter en zal ongeveer 30 Kg hebben gewogen. Ook werden er gefossiliseerde zachte delen, zoals bloedvaten en spieren, bij de beenderen gevonden. Santanaraptor betekent 'Raptor van Santana', (Santana do Araripe, een plaats in noordoostelijk Brazilië). Volgens de persberichten zou dit de voorloper van Tyrannosaurus zijn geweest, maar het enige wat duidelijk is dat het een coelurosauride dinosaurus moet zijn geweest.
Allain, R. & Taquet, P., (2000). "A new genus of Dromaeosauridae (Dinosauria, Theropoda) from the Upper Cretaceous of France," Journal of Vertebrate Paleontology 20(2): 404-407 [June 27, 2000].
Pyroraptor olympius beschreven aan de hand van voet en beenbotten plus een paar wervels en tanden van het bovenste deel van het Campanian tot het vroege Maastrichtien van Frankrijk. Het materiaal is duidelijk van een dromaeosauride. De beschrijvers beschouwen Variraptor nadrukkelijk als een Nomen Dubium en beweren dat dat materiaal niet te diagnotiseren was en is.
17-07-2000
de Klerk, W. J., Forster, C. A., Sampson, S. D., Chinsamy, A. & Ross, C. F., 2000. "A new coelurosaurian dinosaur from the Early Cretaceous of South Africa," Journal of Vertebrate Paleontology 20(2): 324-332 [June 27, 2000].
Hierin wordt Nqwebasaurus thwazi beschreven, een kleine coeluroraurier (Theropoda, Tetanurae, Coelurosauria) van een onbenoemd deel van de Kirkwood Formatie, liggend in de oostelijke Kaap provincie van Zuid Afrika. De fossiele resten, voornamelijk van de extremiteiten, zijn zeer goed geconserveerd.
Dit specimen is duidelijk gearticuleerd ... en er is zelfs een fragmentarische schedel, zeven postaxiale cervicale wervels, beide schouderbladen en voorbenen, gedeelten van de dijbenen en beide scheenbenen, kuitbenen en voetdelen. De dorsale, sacrale en caudale wervels zijn nagenoeg afwezig, alhoewel geisoleerde centra en neurale bogen aanwezig zijn. Het grootse deel van de pelvis is geërodeerd het schaambeen echter is behouden. De fragmentarische schedel bestaat slechts uit enkele delen waaronder een incompleet deel van de schedelbasis en oogringen.
17-07-2000
Zhou Z.-H. & Wang X.-L., 2000. "A new species of Caudipteryx from the Yixian Formation of Liaoning, northesast China," Vertebrata PalAsiatica 38(2): 111-127 [April 2000].
De beschrijving van Caudipteryx dongi welke zich onderscheidt van het type specimen C. Zoui door zijn grotere formaat in combinatie met een iets kleiner borstbeen. Vederimpressies zijn ruimschoots aanwezig. De auteurs plaatsen beide C.'s in de familie Caudipteridae in de lijn van Theropode > Maniraptora.
Tijdens de Vijfde Internationale Ontmoeting van de Society of Avian Paleontology and Evolution en de Jehol Biota, beweerde Zhou Zhonghe, als professor verbonden aan de Chinese Academy of Sciences (CAS) Institute of Vertebrate Paleontology and Paleoanthropology (IVPP), dat Caudipteryx een theropode dinosaurus die ongeveer 100 miljoen jaar geleden leefde, in staat was om in bomen te klimmen en leerde vliegen door van boom naar boom te glijden, een overigens controversiële hypothese over het ontstaan van vlucht.
Gefossiliseerde specimen tonen aan dat deze soort gevederde dinosaurussen klauwen had die op takken zittende dieren nodig hebben," zei de 35 jaar oude vogeldeskundige. In academische kringen word algemeen aangenomen dat Caudipteryx veel overeenkomsten vertoonde met moderene vogels. "De voorouder van de moderne vogel leefde hoogst waarschijnlijk in bomen"zei Zhou.
Terwijl Zhou en andere geleerden uitgaan van deze hypothese, neemt een meerderheid van de geleerden die aanhangers van de dino-vogel theorie zijn aan dat vogels leerden te vliegen doordat zij hard over de grond renden.
Fysioloog Hanns-Christian Gunga van de Humboldt-Universiteit in Berlijn (Duitsland) berekende de maten het gewicht en het metabolisme van Brachiosaurus, door gebruikmaking van het Brachiosaurus brancai skelet welke is tentoongesteld in Berlijn en een computer.
Volgens de resultaten had Brachiosaurus brancai een gewicht van 74.4 ton, wat inhoud dat dit dier 25 ton zwaarder was dan tot nu toe werd aangenomen. Dus, Brachiosaurus was 150% zwaarder dan gedacht. Gunga berekende tevens dat een volwassen Brachiosaurus per dag 360 kilogram planten moest eten en indien warmbloedig (Gunga calculeerde deze uitkomst aan de hand van koudbloedigen) zels 3.6 ton per dag. (Bron: Thomas Diehl)
Een team van Zuid-Koreaans paleontologen heeft het toe nu toe grootste dinosaurus ei ooit ontdekt gevonden. De 20 eieren, van ongeveer 41 centimeter in lengte werden ontdekt in een gigantisch nest dat vermoedelijk 100 miljoen jaar oud is. Volgens professor Kim Haang-Mook van de Pusan Universiteit was de grootste van de gevonden eieren een centimeter langer dan die van de voordien als grootste bekend staande vondst. Het nest zelf was 1,5 meter in doorsnede werd gevonden in de buurt van de stad Tongyong City.
Argentijnse paleontologen denken dat een dorpsbewoner in het zuiden van Patagonia beenderen heeft gevonden van wat mogelijk de grootste dinosaurus ooit gevonden zou zijn. (Waar hebben wij dat eerder gehoord?) De fossielen werden gevonden in een gebied dat "La Buitrera", of de "Vulture Cage" wordt genoemd en ligt in de buurt van de vindplaats van Argentinosaurus. Tot nu toe zijn twee wervels van 1.2 meter hoog en een 2 meter lange femur opgegraven. De horizon waarin de resten werden gevonden is het Albian, (Late Krijt periode).
De tot nu toe onbenoemde en niet geclassificeerde gigant leek vermoedelijk veel op andere sauropoden met een kleine kop en een lange nek en lange staart. De hr. Munoz, directeur van het Florentino Ameghino Museum zij dat een team van paleontologen aan het werk was in de regio, en dat nieuwe vondsten aan het eind van januari zullen worden overgebracht naar het museum. "We blijven ter plaatse werken tot 31 januari, dan brengen wij de vondsten over naar het museum om het sediment te verwijderen, het te bestuderen, en een presentatie te maken.
In 1997, werden er twaalf skeletten van een ornithomimide dinosaurus gevonden in het Late Krijt van de Ulansuhai Formatie in China. Elk van die skeletten bezat gastrolieten binnen de ribbenkast. Deze vondst wijst er op dat de niet-vliegende tandenloze ornithomide dinosaurussen mogelijk herbivoren waren, zoals moderne herbivore vogels.
Tangvayosaurus hoffeti, genoemd naar de vindplaats (Tang Vay, Savannakhet Province, Laos) en Josue'-Heilmann Hoffet,ontdekker van eerdere dinosauriers in Laos. Twee gedeeltelijke skeleten zijn gevonden, dewelke wijzen op een 15 meter lange primitive titanosaurier, T. hoffeti toont veel overeenkomst met de Late J/Vroege K Phuwiangosaurus van Thailand.
Atlasaurus imelakei Monbaron, D. A. Russell, & Taquet, 1999. Atlasaurus imelakei n.g., n.sp., a brachiosaurid-like sauropod from the Middle Jurassic of Morocco. Comptes Rendus de l'Academie des Sciences. Science de la terre and des planetes. 329:519-517.
Het bijna complete skelet van een grote sauropde ontdekt bij Wawmda (Hoge Centrale Atlas van Morocco) in de lagen van het Bathonian-Callovian representeert een nieuwe genus: Atlasaurus imelakei n.g., n.sp. Deze sauropode lijkt dichter bij Brachiosaurus te staan dan elke andere bekende sauropode, maar bezit (relatief in opzichte tot de rugwervelcolumn) een grote schedel, kortere nek, langere staart en langere benen. De aanwezigheid van grote sauropoden in het Midden Jura is erg belangrijk voor het inzicht in de historie en de evolutie van deze Mesozoische giganten.
Etymologie: Atlasaurus: Atlas, de bergketen van Marokko an ook Atlas, de gigant Imelake: (arabic) gigant. De beschrijving van dit species is kort en inleidend een volledige beschrijving zal elders verschijnen.
Monbaron, M. 1983. Dinosauriens de haut Atlas Central (Maroc): etat de recherche et precision sur la decouverte d'un squelette complet de grand Cetiosaure. _Societe Jurassiene D'Emulation_, Extrait des Actes: 203-234.
Nigersaurus (genoemd naar de republiek Niger) is beschreven als een rebbachisauride diplodicide met een ongewone hoeveelheid kleine tanden en een brede snuit. Van het Vroege Krijt van Niger leefde vermoedelijk samen met Afrovenator, Ouranosaurus, Lurdusaurus, and Suchomimus.
Paul C. Sereno, Allison L. Beck, Didier B. Dutheil, Hans C. E. Larsson, Gabrielle H. Lyon, Bourahima Moussa, Rudyard W. Sadleir, Christian A. Sidor, David J. Varricchio, Gregory P. Wilson, and Jeffrey A. Wilson Science 286(5443): 1342-1347 [Nov 12 1999]
Langer, M. C., Abdala, F., Richter, M. and Benton, M. J. 1998. "A sauropodomorph dinosaur from the Upper Triassic (Carnian) of southern Brazil," C.R.Acad.Sci.Paris. Sciences de la terre et des planetes. 329, 511-517.
Een zeer primitieve sauropodomorph bekend van drie incomplete skeletten.
Sanz, J. L., J. E. Powell, J. Le Loueff, R. Martinez & X. Pereda-Suberbiola.1999. Sauropod remains from the Upper Cretaceous of Lan~o (NorthcentralSpain). Titanosaur phylogenetic relationships. Est. Mus. Cienc. Nat. deAlava 14 (Num. Espec. 1): 235-255.
Typespecimen van Lirainosaurus astibiae bestaat uit een achterste staartwervel; paratype is inclusief een occipital deel van de schedel, geisoleerde tanden, rugwervels, staartwervels, scapula, coracoid, borstbeen, humerus, fragmenten van een ilium and pubis, femora, tibia en huidplaten.
De nieuwe sauropode Tehuelchesaurus benitezii gen. et sp. nov., is gebaseerd op ongeveer 50% van het skelet van een dier. Het holotype is gevonden in de provincie Chubut, Argentinie in de bovenste laag van de Cañadón Asfalto Formatie welke stamt uit het Midden- tot Laat Jura. Alhoewel de tien meest achterste dorsale centra niet compleet zijn, grote delen van de neurale bogen zijn niet aanwezig, zijn het juist hun eigenschappen welke het meest bruikbare bewijs leveren van de affiniteiten van T. benitezii. Voornamelijk op basis van deze schijnt T. benitezii nauw verwant te zijn aan de Chinese Midden Jura cetiosaurid Omeisaurus tianfuensis. T. is genoemnd naar de Tehuelche Indianen, die wonen in het gebied waar de vondst werd gedaan en Aldino Benitez de ontdekker. De beschrijvers classificeren het in de Cetiosauridae. Er zijn ook huidimpressies geassocieerd met deze vondst.
Agustin Martinelli en paleontoloog Giancarlo Ligabue zijn de ontdekker van de bepantserde sauropode genaamd Agustinia ligabuei, Bonaparte plaatste het in de nieuwe familie Agustiniidae. De fossielen werden gevonden in de Lohan Cura Formatie. Het type specimen is een incomplete sequens van fragmentariische dorsale, sacrale, en staart wervels, achterbeen elementen, en lange gepaarde osteodermalen welke articuleren met de toppen van de neurale rugstekels. De osteodermalen zijn beschreven als beweegbaar. De dinosaurus is zonder twijfel enigzings verwant aan de titanosauriden. Eerder was deze genus beschreven als Augustia ligabuei, wellke vanwege het feit dat die naam al bezet was nu is omgezet naar Agustinia
Dinosaurus Don Lessem is een dinosaurus eponym geworden met de publikatie van Lessemsaurus sauropoides, een melanorosauride prosauropode van de Laat Trias Los Colorados Formatie in de provincie La Rioja, Argentinie, L. sauropoides is gebaseerd op een gedeeltelijk sauropode-achtige gearticuleerde vertebrale column welke voornamelijk bestaat uit neuralen.
Gefossiliseerde resten van vijf dinosauriers van de mid Jura periode Callovian zijn gevonden door locale boeren in zuidwest China volgend op de ontdekking in juli van beenderen van een tien meter lange dinosaurus op de zelfde vindplaats, in Pingba County, Guizhou Provincie, welke bekend staat als het "Koninkrijk van historische biologie.
De samenvattingen in het herfstnummer van de JVP betreffende de komende jaarlijkse SVP ontmoeting toont ons een nieuwe dinosaurusnaam Bilbeyhallorum, verborgen in een samenvatting op pagina 34a, bovenin column 2:
Bilbeyhallorum; Burge, Bird, McClelland & Cicconetti, 1999 [nomen nudum]
Dit is de naam voor een van de twee soorten zeer grote ankylosauriden van de Cedar Mountain Formatie van Utah, bekend van een jong en een volwassen vorm van de zelfde vindplaats, en mog twee volwassen exemplaren die nabij die
plek gevonden zijn. De geschatte lengte is 10 meter. Het betreft hier een lid van de Ankylosauridae, de andere grote ankylosauride is een lid van de Nodosauridae voor deze laatste werd geen naam in de samenvatting gegeven.
Bron: George Olshevsky