8 augustus 2002
In de Verenigde Staten, in de zogenaamde Badlands (Montana)is een groot deel van het skelet van Nanotyrannus gevonden. Tot nu toe was Nanotyrannus alleen bekend van een geïsoleerd gevonden schedel. Wetenschappers zijn er nog steeds niet over uit of het een nieuw genus is of een jonge T-rex. De nu gevonden beenderen kunnen daar waarschijnlijk meer uitsluitsel over geven als ze grondig bestudeerd zijn. Er zijn 68 beenderen gevonden waaronder dle van de staart, heup, arm en been. Het museum dat deze dinosaurus heeft gevonden heeft het de bijnaam "Jane" gegeven.
Volgens paleontoloog Bakker behoort deze vondst tot de tien belangrijkste van de laatste honderd jaar. Ook Peter Larson van de Black Hills Institute (de vinders van onder andere Sue en Stan, 2 Tyrannosaurussen) is het hier mee eens. Volgens hem is het zo goed als een nieuwe dinosaurus en vrijwel compleet en zeer goed geconserveerd. Het is ook duidelijk een volwassen dier en verwant aan de tyrannosaurussen.
30 juli 2002
XU Xing, ZHANG Xiao-Hong, Paul SERENO, ZHAO Xi-Jin, KUANG Xue-Wen, HAN Jun &
TAN Lin hebben in het Chinese blad VERTEBRATA PALASIATICA een nieuwe Therizinosauride dinosaurus beschreven uit het Late Krijt. Het gaat hierbij om een gedeeltelijk skelet dat is gevonden in de Dabasu formatie in Nei Mongol.
Karakteristieke eigenschappen van deze dinosaurus zijn o.a. vergrote voedings foramen (dit zijn smalle openingen of poriën) in de voorste staartwervels, een opvallende kamvormige trochanter aan de achterzijde van het dijbeen, in het midden grenzend aan een ovaalvormige inkeping, rimpelige uitstolping op de zijkant van het darmbeen, Achterrand van het proximale deel van het kuitbeen duidelijk hoger dan de rand aan de voorzijde van het kuitbeen.
Allereerste analyses wijzen uit dat Erliansaurus bellamanus een tussenvorms is van de primitieve Therizinosauroids en de geavanceerde Therizinosauroidea.
24 juli 2002
Zhonghe Zhou en Fucheng Zhang van the Institute of Vertebrate Paleontology and Paleoanthropology in Beijing hebben in het wetenschappelijk tijdschrift Nature de vondst van een primitieve vogel bekend gemaakt met in de maag zaadjes van planten. Daarmee is het de oudste vogel waarvan bewijs van zaad eten is gevonden. De vogel had geen tanden maar wel een staart van wervels zoals dinosauriërs ze hebben en bijvoorbeeld Archaeopteryx en Rahonavis. De vogels die zo'n 145 tot 125 miljoen jaar geleden leefde was niet groter dan een kraai.
De Chinese wetenschappers hebben veel moeite gedaan om er zeker van te zijn dat de staart bij de rest van het fossiel hoort zodat ze niet voor verrassingen komen te staan zoals bij Archeoraptor waarvan later bleek dat de staart niet bij het lichaam van de vogel hoorde maar bij een dinosaurus die later Microraptor is genoemd.
Bron: Nature
23 juli 2002
In China (waar anders) is weer melding gemaakt van de vondst van een vogelachtige dinosaurus of een dinosaurusachtige vogel. Het is het zoveelste bewijs, volgens de Chinese paleontoloog Ji Qiang, dat vogels afstammen van dinosaurussen. Het is een tussenvorm met dinosauruseigenschappen maar ook duidelijke vogeleigenschappen. Het was in ieder geval in staat om te vliegen.
Deze dinosaurusvogel stamt ook weer uit de fossielrijke Liaoning provincie waar al zoveel buitengewoon goed geconserveerde overblijfselen zijn gevonden. Het specimen stamt uit het vroege Krijt en heeft geen tanden en de armen zijn langer dan de benen. Ook bezit het een U-vormig vorkbeen (aan elkaar gegroeide sleutelbenen). De vliegveren zijn langer dan de ellepijp en hand bij elkaar.
Omdat het dier zulke duidelijke vogelkenmerken bezit kan het niet als dinosaurus worden geclassificeerd maar meer als oervogel (hoewel ook vogels in principe dinosaurussen zijn!)
De wetenschappers hebben hem de naam Shenzhouraptor sinensis gegeven. Shenzou betekent China, raptor betekent plunderaar, rover en sinensis betekent chinees.
Volgens Ji bestaat er geen twijfel over dat het dier in staat was om te vliegen en vormt dus een link tussen theropode dinosauriėrs en vogels.
Het bericht is gepubliceerd in het Geological Bulletin of China en de Engelstalige versie zal in het wetenschappelijk tijdschrift Nature verschijnen.
Er zijn al meerdere gevederde dinosaurussen gevonden in de Liaoning provincie, waaronder bijvoorbeeld Sinosauropteryx, sinornithosaurus en caudipteryx om er maar een paar te noemen. De gevonden veerafdrukken wijzen echter eerder op isolatie (warm houden van het lichaam) of uiterlijk vertoon (pronkveren). Wetenschappers hebben nu verklaard dat het gevonden fossiel duidelijk aantoont hoe primitieve veren zijn geëvolueerd in veren die worden gebruikt om te vliegen.
Bron: China Daily (Hong Kong editie)
28 juni 2002
In de nieuwste uitgave van The Journal of Vertebrate Paleontology wordt een nieuwe dinosaurus beschreven uit Argentinië. Het is een nauwe verwant van Carnotaurus sastrei en komt uit de welbekende streek Patagonië en stamt uit het Late Krijt (campanian). De naam is Aucasaurus garridoi en komt van "Auca", (Auca Mahuevo, Mapuche taal) de streek waar deze dinosaurus is gevonden, "saurus" van het griekse woord voor reptiel en "garridoi" is een eerbetoon aan de man die deze dinosaurus heeft gevonden. Er is een flink gedeelte van het skelet teruggevonden en ook Aucasaurus heeft net zoals Carnotaurus sterk gereduceerde armen.7 maart 2002
In China (waar anders) is weer een dinosaurus met veren ontdekt, ditmaal een dromaeosauride dinosaurus van zo'n 95 cm lengte. Maar ditmaal zijn de veerafdrukken zo goed bewaard gebleven dat de structuur goed te zien is. Het blijken dan ook moderne veren te zijn met een schacht en zogenaamde baarden. Het zijn wel symetrische veren waaruit blijkt dat ze niet gebruikt werden om te vliegen. Nu deze veren bij een non avian dinosaur zijn ontdekt in een dier van ongeveer 130 miljoen jaar oud bewijst dit, volgens Mark Norell van het American Museum of Natural History in New York, dat veren zijn ontstaan voordat ermee werd gevlogen. Dus eerder voor verwarming en/of sexual display.
Larry Martin van the University of Kansas, een van de grootste tegenstanders van de theorie dat vogels uit dinosaurussen zijn ontstaan stelde dat ook anderen het fossiel moesten onderzoeken om na te gaan dat het geen vervalsing was, maar als zou blijken dat het echt was zou hij zijn standpunt (moeten) herzien.
Norell is er zeker van dat het een echt fossiel is want ze hebben slab and counterslab gevonden. Dit type fossiel is net zoals Archaeopteryx gevonden in een soort kalksteen dat gespleten wordt. Dan heb je twee gedeelten en vaak zit er in een helft een positieve afdruk van het dier (slab) en in de andere helft een negatieve afdruk (counterslab). Als je beide delen hebt is vervalsing eigenlijk uitgesloten.
Dat er wel vervalsingen voorkomen is duidelijk geworden bij een in 1999 gevonden 'dinosaurus' met veren dat later uit twee verschillende dieren bleek te bestaan. Zie Archaeoraptor
28 februari 2002
De snelheid van een dinosaurus schatten is altijd al een controversiële aangelegenheid geweest. Er zijn schattingen van 40 km/u tot wel 72 km/u. Nu heeft een groep geleerden een geheel andere aanpak genomen en biomechanische principes in een computermodel verwerkt waarin wordt gekeken hoeveel spiermassa een dier nodig heeft om te rennen. Volgens dit model kan een T-rex zo'n 16 tot 40 km/u hebben gerend. Om 72 km/u te kunnen rennen zou T-rex 43% van zijn gewicht in iedere poot als ondersteunende spieren nodig hebben gehad en misschien wel 86% van zijn gewicht als beenspieren! Dat is natuurlijk belachelijk want dan zou er geen ruimte meer overblijven voor het skelet of andere spieren. Het model laat zien dat snelheden van 72 km/u niet haalbaar waren voor Tyrannosaurus rex en zelfs de 40 km/u die volgens het model mogelijk is vinden de onderzoekers (Garcia en Hutchinson ) niet erg waarschijnlijk. Betekent dit dan dat T-rex geen goede jager is geweest? Nee, want de prooidieren waar hij op gejaagd heeft hebben natuurlijk hetzelfde probleem en zullen zeker niet sneller zijn geweest. En een snelle loop van zo'n 30 km/u is voor een 12 tot 13 meter lang dier natuurlijk niet echt langzaam. Kleinere dinosaurussen konden natuurlijk wel grotere snelheden bereiken, ook bijvoorbeeld een jonge T-rex. Ook zal natuurlijk moeten blijken of de conclusies van dit rapport na bestudering door andere paleontologen overeind blijven.
Hutchinson, J.R. and Garcia, M. (2002). Tyrannosaurus was not a fast runner. Nature 415: 1018 - 1021
| Afrikaanse olifant | 40 |
| Grizzlybeer | 40 |
| Wild zwijn | 46 |
| Giraffe | 50 |
| Leeuw | 60 |
| Renpaard | 70 |
| Thomson gazelle | 80 |
| Jachtluipaard | 110 |
14 februari 2002
In het wetenschappelijk tijdschrift Nature is een nieuwe dinosaurus uit de Liaoning provincie van China beschreven. En het is weer een belangrijk fossiel maar dit keer zijn er geen veerafdrukken bewaard gebleven. Dat komt omdat deze dinosaurus op een wat andere manier is gefossiliseerd. De gevederde dinosaurussen zijn gevonden in steenlagen die gevormd zijn door het slib van een meer terwijl de gesteenten waaruit deze nieuwe dinosaurus komt zijn gevormd door een rivierbedding. Toch nemen de beschrijvers van dit fossiel aan dat het wel veren heeft gehad net zoals de andere dinosaurussen uit deze omgeving zoals Sinosauropteryx, Caudipteryx, Microraptor en Sinornithosaurus om er maar een paar te noemen.2 februari 2002
Syntarsus de welbekende dinosaurus die al in 1969 is beschreven door Raath, blijkt een naam te hebben die al bezet is door een kever! Die kever kreeg zijn naam al in 1869 en heeft dus voorrang op de naam van de dinosaurus. Het is misschien vreemd dat het niemand is opgevallen dat deze twee dieren dezelfde naam hebben gekregen maar het gebeurt zeker wel vaker. Niet alle wetenschappers weten natuurlijk alle ooit verzonnen diernamen uit hun hoofd en in 1969 was er nog geen database waarin gezocht kon worden of die naam al bezet was. Het schijnt dat die tegenwoordig wel bestaat maar ook nu komt het nog voor dat aan dieren dezelfde naam wordt gegeven alleen wordt het meestal wel eerder ontdekt dan in het geval Syntarsus. Een voorbeeld van een vrij recentelijk geval van dubbele naamgeving was in 1998 toen Rahona werd beschreven, een primitieve vogel vam Madagascar, maar de naam bleek al vergeven te zijn aan een vlinder. De naam van de dinosaurus moest toen veranderd worden en werd Rahonavis.
Syntarsus heeft nu dus ook een nieuwe naam gekregen en wel Megapnosaurus wat uit het Grieks komt. Het heeft de volgende betekenis;
(Mega) groot, (apnoos) dood, (sauros) hagedis/reptiel.
Er bestaat een organisatie die al deze zaken regelt en dus ook de regels opstelt waaraan een naam moet voldoen en dat is de:International Code Zoological Nomenclature (ICZN)
31 januari 2002
In Oxfordshire (Engeland) zijn sporen gevonden van een theropode dinosaurus van zo'n 163 miljoen jaar oud die volgens de onderzoekers mogelijk licht kunnen werpen op hoe dinosaurussen zich precies voortbewogen. Het zijn volgens de onderzoekers de best bewaarde dinosaurussporen in de wereld. Sommige sporen hebben een lengte van 180 meter. Een van de trackways schijnt van een Megalosaurus af te komen, hoewel het bijna ondoenlijk is om voetsporen aan een dinosaurus te koppelen. Waarschijnlijk komt de grote overeen, komt de tijd overeen en er is in de buurt een skelet van deze dino gevonden en dan wordt al gauw aangenomen dat het van die dinosaurus is. Het is in ieder geval een theropode dinosaurus geweest die eerst rustig liep met de voeten wat uit elkaar, die later in een "sprintje" trok waarbij de ene voet meer voor de andere werd geplaatst. Volgens berekeningen liep hij eerst een rustige 7 km/h en rende later met een snelheid van 30 km/h. Het is natuurlijk niet bekend hoe lang deze dinosaurus dit tempo heeft volgehouden. Er zijn ook sporen gevonden van sauropoden, de mogelijke maaltijd van deze jager.