![]() |
In 1995 ontdekte een team van de Universitiet van Chicago onder leiding van de paleontoloog Paul Sereno in de Kem Kem regio in het zuidoosten van Marokko de schedel van de al in 1927 door Deperet & Savornin beschreven Carcharodontosaurus saharicus wat zoveel betekent als "haaietand reptiel van de Sahara."
C.saharicus is oorspronkelijk bekend van tanden uit het westen van Algerije, later zijn er ook schedel- en skelet fragmenten uit Egypte, Niger, Tunesie en Soedan aan toegechreven.
Hoewel smaller is de schedel met een een lengte van ongeveer 1 meter en 60 centimeter groter dan die van de grootst bekende schedel van Tyrannosaurus rex. De hersenholte van de nieuw gevonden schedel is goed bewaard gebleven de inhoud is ongeveer de helft kleiner als die van T.rex en slechts 1/15 deel van de herseninhoud van de mens.
Carcharodontosaurus was op het Afrikaanse contignent de (tot nu toe) grootst bekende jager van zijn dagen en joeg waarschijnlijk op herbivore sauropoden. Sereno schat de totale lengte van het dier op zon 15 meter
Fossiele resten van krokodillen, schildpadden, vissen, bomen en planten alsook de vele voetafdrukken van dinosauriers in de buurt van de vindplaats leveren het bewijs dat de Sahara van vandaag eens een bloeiend delta gebied was. Krokodillen en schildpadden leefden in de rivieren, en carnivore dinosauriers zoals Deltadromeus renden door de modder op zoek naar prooi, onderwijl hun voetafdrukken in de nu gefossiliseerde grond achterlatend.
De ontdekking van Carcharodontosaurus (en Deltadromeus) maken veel duidelijk over de laatste evolutionaire ontwikkelingen op het toen geisoleerde Afrika.
De eerste dinosauriërs leken wereldwijd veel op elkaar. Maar tegen de tijd dat Carcharodontosaurus en Deltadromeus verschenen, ongeveer 90 miljoen jaar geleden, was de wereld verdeeld in geisoleerde werelddelen.
De ontdekkingen van Carcharodontosaurusen en Deltadromeus suggereren dat eenmaal geïsoleerd de evolutionaire ontwikkelingen bij de dinosauriers van Afrika en andere werelddelen hun eigen weg gingen.
Carcharodontosaurus was langzamer en zwaarder dan T. rex, bezat een krachtige nek en een smalle schedel. De schedel toont net boven de neus een wond van een andere Carchorodontosaurus, daarmee bevestigend dat deze grote jagers met elkaar vochten voor dominatie of parings privileges.
Sereno denkt dat de fragmentarisch fossiele resten van "Spinosaurus B" ook die van Carcharodontosaurus zijn. Hij ziet ook overeenkomsten met de Noord-Amerikaanse Acrocanthosaurus en misschien zelfs met de Zuid-Amerikaanse Giganotosaurus.
Deze gegevens zouden wijzen op het (tijdelijke) bestaan van een landbrug tussen Noord Amerika en Afrika ten tijde van het einde van het Vroege Krijt en de overgang naar het Late Krijt.
Paleontoloog Dr. Phil Currie is van mening dat de overeenkomsten tussen bovengenoemde dinosauriërs niet zo sterk zijn als Sereno beweerd . Volgens Dino Nieuws gaat Sereno ook voorbij aan het feit dat in Afrika fossiele restanten van een andere mogelijke allosauride "Allosaurus tendagurensis " uit het Late Jura zijn gevonden. Carcharodontosaurus zou dus ook een nazaat kunnen zijn van van deze A. tendagurensis.
ALLOSAURUS tendagurensis ?
Janensch,1925, Scheenbeen, Theropoda Tetanurae Carnosauria Allosauridae, Kimmeridgian, Late Jura, (154.7-152.1 miljoen jaar geleden) Tendaguru Beds, Mtwara, Tanzania]
De soort zou dus al zestig miljoen jaar eerder aanwezig kunnen zijn geweest op het Afrikaanse continent, hetgeen de hypothese van een mogelijke landbrug tussen de continenten uiterst twijfelachtig maakt.