 |
De Franse krant Liberation wijde op dinsdag 2 maart op pagina 25 een artikel aan de bekendmaking van de vondst van mogelijk nieuw Poekilopleuron materiaal op 25 februari 1999. Bij het artikel staan silhouetten van drie theropoden te weten Bucklands Megalosaurus de beschrijving van Deslongchamps Poekilopleuron uit 1838 en van het nieuwe in Normandie gevonden materiaal
Volgens de illustratie bestaat de nieuwe vondst uit een groot deel van de schedel en kaken, nek- en rugribben, een rugwervel delen van het femur, tibia en fibula en delen van het sternum. Het specimen werd omschreven al zijnde een jong dier en was dus kleiner dan het typespecimen van Poekilopleuron. Helaas zijn geen vergelijkbare beenderen gevonden die de identificatie als Poekilopleuron zouden kunnen bevestigen.
Het verhaal is dat toen André Dubreuil een gepensioneerde burgemeester van Conteville in Normandie in 1994 op weg naar huis was hij een oranje gekleurde steen waarin impressies van tanden te zien waren vond. Een paleontoloog van de universiteit van Caen zag dat deze tandimpressies niet behoorden aan een krokodil maar aan een carnivore dinosauriër van het Midden Jura. Philippe Taquet, directeur van het laboratorium voor paleontologie van het "national museum of natural history" in Parijs onderzocht de vondst
In de jaren 1830 vond Jacques Amand Eudes-Deslongchamps een professor natuurhistorie in Caen delen van beenderen in dat gebied. Met deze beenderen reconstrueerde hij een dier met een lengte van ongeveer 10 meter. Hij vernoemde het dier naar de ontdekker van Megalosaurus, William Buckland en gaf het de naam Poekilopleuron bucklandii.
Eudes-Deslongchamps dacht dat het zeer wel mogelijk was dat hij en Buckland delen hadden gevonden van hetzelfde dier. Helaas werden de resten tijdens de Tweede Wereldoorlog vernietigd. Wat overbleef waren gedetailleerde tekeningen en een cast in het Institute de Paleontologie, Museum National d’histoire Naturelle in Parijs. Mede vanwege deze mysterieuze vindhistorie werd de vondst van de ex-burgemeester van Conteville tot afgelopen dinsdag stil gehouden. Maar nu zijn de werkers in het laboratorium van Philippe Taquet zeker dat zij vlak bij het oplossen van de puzzel zijn.
B C D F
|
A E
Poekilopleuron Bucklandii. A, humerus B, ulna C,radius D,metacarpal I E,distal tibia in cranial, caudal, and ventral vieuws F,astragalus. (Volgens Eudes-Deslongchamps 1838, Hulke,1979)