Een groep paleontologen van de George Washington University onder leiding van Luis Chiappe verbonden aan het American Museum of Natural History in New York hebben in Mongolie twee 70 miljoen jaar oude schedels opgegraven van een tot nu toe onbekende alvarezsauridae. Zij hebben hem Shuvuuia deserti genoemd.

Volgens Chiappe kan aan aan de hand van vorm van de snuit en de verbindingen tussen de beenderen onderling worden afgeleid dat de snuit van Shuvuuia deserti onafhankelijk van de schedel kon worden bewogen. een eigenschap die voorkomt bij vogels en dinosauriers terwijl dat bij de meeste andere dieren en mensen niet mogelijk is.

De onderzoekers waren verrast omdat zij nooit hadden vermoed dat zulke geavanceerde eigenschappen zouden voorkomen in zo’n primitieve vogel. Volgens Paul Sereno van de University of Chicago schijnen de onderzoekers een uitermate sterk bewijs naar voren gebracht betreffende de dino-vogel hypothese maar hij wil pas een definitief oordeel geven wanneer hij in staat is geweest de fossiele resten zelf te onderzoeken.

Wanneer blijkt dat Shuvuuia een vogel is dan is er zeker een nieuw en sterk argument naar voren gekomen ter ondersteuning van de dino-vogel hypothese omdat het dier in vele opzichten sterke verwantschap vertoont met dinosauriers.

Deze "loopvogel" heeft veel weg van Mononykus (enkele eerder aan Mononykus toegeschreven fosiele resten zijn nu ondergebracht bij Shuvuuia) bewoog zich voort op twee relatief lange benen en bezat een lange nek en staart, gedrongen voorarmen die eindigde in een enkele stompe klaauw (evenals bij Mononykus) waarvan het doel vooralsnog een mysterie is.